24. Een eerste uitleg over hoe een familiesysteem werkt

Ik heb al eerder verwezen naar het boek ‘De Fontein’. Hieronder beschrijf ik in het kort hoe een familiesysteem werkt aan de hand van de informatie uit het boek, maar dit staat natuurlijk veel uitgebreider in het boek zelf beschreven. En niet iedereen heeft altijd zin om een heel boek te lezen. Daarnaast komt dit onderwerp in mijn praktijk regelmatig ter sprake. Ik ben zelf ook opgeleid om familieopstellingen te begeleiden en heb ontdekt dat je in een hypnose ook tot mooie inzichten kan komen in het familiesysteem zonder dat je daarvoor veel figuranten nodig hebt. Overigens zou je het ook met playmobilpoppetjes of iets dergelijks inzichtelijk kunnen maken.

Het is allereerst belangrijk dat je op jouw plek in het familiesysteem staat. Iedereen heeft hierin zijn eigen unieke plek, die bepaald wordt door anciënniteit van je systeem van herkomst. Je hebt hierin je eigen plek en dit geldt ook voor de andere familieleden, of ze hun plek nu wel of niet waarmaken in jouw ogen. En als je op jouw plek staat, sta je meer in je kracht. Maar neem je die plek wel in? Door omstandigheden kan het gebeuren dat je die plek niet meer inneemt. In plaats van dat jouw ouders er voor jou zijn, kan het zijn dat de situatie ervoor zorgt dat jij er voor hen bent. Als zij het niet kunnen of willen dragen, kan je dit als kind onbewust gaan dragen. En dan neem je een verantwoordelijkheid op je die niet van jou is, waardoor het jou minder goed zal gaan. Je kan en mag alleen dragen wat van jou is. En de rol die je hebt ingenomen kan je bewust of onbewust meenemen in je verdere leven, zowel in je privé- als werkleven. En als je op deze vlakken vastloopt, zal je op zoek moeten naar de oorsprong van het probleem. En kan het belangrijk zijn dat je weer op de goede plek in het familiesysteem komt te staan.

Je ouders geven jou wie ze zijn en wat ze kunnen geven. Ze geven je al het positieve en negatieve dat voorhanden is. En ouders geven ook door wat ze niet kunnen geven en wat je wellicht zo graag had willen ontvangen. En dit alles geldt ongeacht of je ouders nog leven en of er wel of geen contact is. Als je innerlijk de verbinding verbreekt met bijvoorbeeld je ouders, kan dat systemisch tegen je werken. De kunst is om eerst ja te zeggen waardoor je op je plek blijft staan om vervolgens nee te kunnen zeggen. Dit doe je door los te laten wat niet van jou is en aan te gaan wat wel van jou is.

En belangrijk is het om je te realiseren dat je er zonder je ouders of voorouders niet was geweest. Dus dankzij hun ben jij hier en daarom zijn zij de enige juisten voor jou.

En jouw plek is altijd onder die van je ouders. En het eerste kind dat wordt geboren staat op nummer 1, het tweede kind op nummer 2, etc. En als je niet op je plek staat, ben je meestal een plek omhoog gegaan, bijvoorbeeld ter hoogte van je ouders of nog hoger. Of je staat op de plek van je oudere broer of zus. En als een ouder de neiging heeft om af te dalen, betekent dat meestal dat dan het kind eronder gaat stijgen in plaats van dat de ouder gaat dalen.

En als een ouder de neiging heeft om kind te zijn bij zijn eigen kinderen, komt die ouder vaak iets tekort doordat hij of zij langdurig niet op zijn plek in het familiesysteem heeft gestaan en niet heeft kunnen nemen en ontvangen. En dat tekort ga je onbewust claimen bij je kinderen. En kinderen willen vanuit liefde voor hun ouders niets liever dan dat het hun ouders goed gaat, zelfs als dat ten koste van henzelf gaat. Want het kind denkt dat als het goed voor de ouder zorgt, het tekort voor de ouder wordt opgeheven. En een kind voelt heel goed aan wanneer een ouder behoefte heeft aan aandacht. En een klein kind kan hier geen weerstand tegen bieden (als je volwassen bent, zou dat wel kunnen). Maar een tekort bij een van de ouders of daarboven kan nooit gecompenseerd worden door een kind. Het opheffen van het tekort is alleen mogelijk via het innerlijke proces van de persoon zelf. Alles wat het kind vanuit de grote liefde onbewust geeft, gaat in een bodemloze put van de ouder. En de ouder is onverzadigbaar, want het tekort kan niet via het kind worden aangevuld en ook niet via partners, vrienden of werkgevers. Dus wil een ouder goed voor het kind zorgen, dan moet het ervoor zorgen dat hij of zij goed op zijn plek in de fontein staat, waardoor het kind niet wordt uitgenodigd om van zijn eigen plek weg te gaan naar de plek van de ouders. Want anders zal dit patroon van generatie op generatie worden doorgegeven. Want doordat het kind naar deze plek gaat, komt het zelf iets tekort, wat de kinderen daaronder weer gaan oplossen. En dit patroon herhaalt zich net zo lang tot iemand in staat is om op zijn of haar eigen plek te gaan staan en weerstand te bieden aan de trekkrachten om op te stijgen.

Bron: ‘De Fontein’, Els van Steijn

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie